Κάθε μέρα στην Ελλάδα αθώοι άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στην άσφαλτο. Κάθε μέρα, είναι απίστευτο! Τα τροχαία δυστυχήματα δεν είναι απλώς αριθμοί σε στατιστικές, αλλά τραγωδίες που αφήνουν πίσω τους ανείπωτο πόνο και ορφανά παιδιά, χαροκαμένους γονείς και συντετριμμένες οικογένειες.
Το πρόβλημα δεν είναι τυχαίο. Η οδήγηση στη χώρα μας έχει μετατραπεί σε μια επικίνδυνη δραστηριότητα εξαιτίας της ανευθυνότητας και της ανικανότητας πολλών οδηγών. Κόκκινα φανάρια που αγνοούνται, κινητά τηλέφωνα στο χέρι αντί για το τιμόνι, παραβιάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ είναι μόνο μερικά από τα σοβαρότερα προβλήματα.
Ήρθε η στιγμή για μια τολμηρή αλλαγή: άδεια οδήγησης μόνο μετά τα 30 και με αυστηρά ψυχολογικά τεστ. Μέχρι τότε λεωφορεία, μετρό και τραμ. Έτσι, θα διασφαλίσουμε ότι οι οδηγοί που πιάνουν το τιμόνι είναι πραγματικά έτοιμοι να το κάνουν με ασφάλεια. Και επίσης δεν πρέπει να παραβλέπουμε πως δεν είναι όλοι για τιμόνι, πως να το κάνουμε….
Πόσους ακόμα θα θρηνήσουμε μέχρι να μπει ένα ουσιαστικό όριο στην αλόγιστη έκδοση νέων αδειών οδήγησης; Οι εξετάσεις για την απόκτηση διπλώματος επικεντρώνονται κυρίως στις τεχνικές δεξιότητες: μπορούμε να παρκάρουμε με ακρίβεια λίγων εκατοστών από το πεζοδρόμιο; Μπορούμε να εκτελέσουμε άψογα μια οπισθογωνία; Ωστόσο, η ουσιαστική ερώτηση που πρέπει να απαντηθεί είναι αν ο υποψήφιος οδηγός διαθέτει την πνευματική ωριμότητα και την αίσθηση ευθύνης που απαιτεί η οδήγηση.
Η οδήγηση δεν είναι απλώς μια τεχνική δεξιότητα. Είναι μια πράξη που απαιτεί συνείδηση, υπευθυνότητα και σεβασμό προς τη ζωή – τη δική μας και των συμπολιτών μας. Ένας απρόσεκτος οδηγός δεν είναι μόνο κίνδυνος για τον εαυτό του αλλά για όλους όσους βρίσκονται γύρω του: πεζούς, ποδηλάτες, άλλους οδηγούς. Πόσο συχνά βλέπουμε ανθρώπους να αντιμετωπίζουν το δρόμο ως πίστα ταχύτητας, χωρίς να σκέφτονται ότι ένα λάθος μπορεί να στοιχίσει ζωές;
Είναι καιρός να επανεξετάσουμε το σύστημα εκπαίδευσης και εξέτασης των οδηγών. Πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην κυκλοφοριακή παιδεία, στη διαχείριση του άγχους πίσω από το τιμόνι, στη σημασία της προσοχής και της υπευθυνότητας. Χρειαζόμαστε πιο αυστηρούς ελέγχους και πραγματικές αξιολογήσεις της ψυχολογικής και πνευματικής ετοιμότητας των νέων οδηγών. Δεν αρκεί να ξέρουμε πώς να στρίβουμε το τιμόνι – πρέπει να ξέρουμε και πώς να σεβόμαστε την ανθρώπινη ζωή.
Όχι μόνο δεν είμαστε έτοιμοι να μειώσουμε το όριο ηλικίας για την άδεια οδήγησης στα 17, αλλά αντιθέτως, πρέπει να το αυξήσουμε στα 30, συνοδευόμενο από αυστηρά ψυχομετρικά τεστ. Η πρόωρη οδήγηση χωρίς την απαιτούμενη ωριμότητα και υπευθυνότητα έχει αποδειχθεί καταστροφική. Το να δίνουμε άδεια οδήγησης σε ανήλικους οδηγούς είναι σαν να τους βάζουμε ένα όπλο στα χέρια.
Η παραπάνω εικόνα πρέπει να τοποθετηθεί σε διάφορους δημόσιους χώρους (όπως σχολές οδηγών, ΚΤΕΟ, στάσεις λεωφορείων, νοσοκομεία, πανεπιστήμια και επικίνδυνες διασταυρώσεις) για να μας υπενθυμίζει την υπευθυνότητα της οδήγησης και τις τραγικές συνέπειες της απροσεξίας.
