Οι σημερινές μαζικές διαδηλώσεις στην Ελλάδα για την τραγική επέτειο της τραγωδίας των Τεμπών αποτελούν μια ηχηρή υπενθύμιση της ανάγκης για συλλογικό προβληματισμό και δράση. Ωστόσο, το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι απλώς η φυσική παρουσία σε αυτές τις κινητοποιήσεις, αλλά η αφύπνιση της συνείδησης και η πολιτικοποίηση της κοινωνίας.
Η συμμετοχή σε μια πορεία δεν αρκεί από μόνη της για να φέρει την αλλαγή. Η ουσία βρίσκεται στην ικανότητα του κόσμου να ανοίξει τις “κεραίες” του, να αναρωτηθεί, να αμφισβητήσει, να αναζητήσει απαντήσεις και να διαμορφώσει άποψη. Η μαζική παρουσία, αν δεν συνοδεύεται από μια ουσιαστική κατανόηση του «γιατί» και «πώς», κινδυνεύει να παραμείνει μια στιγμιαία εκτόνωση χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Το μέτρο που θα αποδείξει αν η σημερινή οργή μετουσιώθηκε σε πραγματική αφύπνιση θα είναι οι επόμενες εκλογές, όποτε κι αν αυτές διεξαχθούν. Η συμμετοχή πρέπει να φτάσει σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, καθώς αυτό θα είναι το αδιάψευστο σημάδι μιας κοινωνίας που ακούει, κατανοεί και ενεργεί. Το ιστορικό ρεκόρ αποχής 47,17% του Ιουνίου 2023 πρέπει να μετατραπεί σε ιστορικό ρεκόρ συμμετοχής. Ακόμα και η επιλογή του λευκού στην κάλπη είναι ένα μήνυμα διαμαρτυρίας, αλλά η ίδια η πράξη της συμμετοχής δείχνει μια κοινωνία που δεν παραιτείται, που δεν αποδέχεται μοιρολατρικά όσα συμβαίνουν.
Αν, αντίθετα, στις επόμενες εκλογές δούμε ξανά μεγάλο ποσοστό αποχής, τότε θα έχει αποδειχθεί πως το μήνυμα της σημερινής ημέρας χάθηκε στο κενό. Θα σημαίνει ότι όσοι συγκεντρώθηκαν δεν κατάλαβαν γιατί βρέθηκαν εκεί, δεν διαμόρφωσαν αιτήματα, δεν απέκτησαν πολιτική συνείδηση. Η αλλαγή δεν έρχεται μόνο με την αγανάκτηση, αλλά με τη συνειδητή δράση και τη συλλογική ευθύνη. Αλλιώς, αφήστε πλατείες και πεζοδρόμια και πιάστε καφέ και παραλίες. Δεν υπάρχει καμία σωτηρία για τη χώρα.
Η σημερινή ημέρα δεν πρέπει να είναι απλώς μια επέτειος μνήμης. Πρέπει να γίνει αφετηρία για μια ουσιαστική κοινωνική αφύπνιση. Το ερώτημα δεν είναι αν θα ξαναβγούμε στον δρόμο, αλλά αν θα επιλέξουμε να πάρουμε τη μοίρα μας στα χέρια μας, αν θα πάψουμε να είμαστε μάζα και θα γίνουμε πολίτες που ακούνε, σκέφτονται, αποφασίζουν και δρουν.
